Dzisiaj jest: 31 października 2014    |    Imieniny obchodzą: Łukasza, Urbana, Augusta
Polish English French German

budzet zadaniowy2

nieruchomosci2

OSTRZEZENIA2

Polecamy

Kalendarz

październik 2014
P W Ś C Pt S N
week 40 1 2 3 4 5
week 41 6 7 8 9 10 11 12
week 42 13 14 15 16 17 18 19
week 43 20 21 22 23 24 25 26
week 44 27 28 29 30 31

Kontakt

Starostwo Powiatowe
w Stargardzie Szczecińskim
ul. Skarbowa 1
73-110 Stargard Szczeciński

Kancelaria tel. 91 48 04 800
fax. 91 48 04 801
Sekretariat tel. 91 48 04 802, 803

starostwo@powiatstargardzki.pl


Godziny pracy Urzędu:
pon.-pt. 8:00 – 16:00

Newsletter

Ścieżki rowerowe

Przez teren powiatu stargardzkiego przebiega ponad 182,9 km tras rowerowych, które ułatwiają poznanie atrakcji turystycznych naszego regionu.

Region Powiatu Stargardzkiego jest stworzony do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej. Oznakowane szlaki wiodą przez najciekawsze krajobrazowo i przyrodniczo obszary, pozwalając docenić w pełni piękno tej ziemi. Wiele tras biegnie wzdłuż jezior i rzek, przy których z roku na rok przybywa kąpielisk, pól biwakowych i punktów gastronomicznych. 

Przedstawione trasy zostały zjeżdżone i opisane przez pana Mirosława Mazańskiego dla potrzeb Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie Szczecińskim.

Trasa rowerowa 1

Ścieżki rowerowe - trasa 1

STARGARD – LIPNIK – ZIELENIEWO –GRZĘDZICE – STARGARD (21km)
trasa1.jpg

Wycieczkę rozpoczynamy przy dworcu PKS-u, skąd ulicą Szczecińską udajemy się w kierunku zachodnim (0,0 km). Docieramy do kamiennego obelisku ustawionego na 15º długości geograficznej wschodniej. Stargard położony jest dokładnie 15 stopni na wschód od południka zerowego, przebiegającego przez przedmieście Londynu-Greenwich. Stanowi to dokładnie 1 godzinę różnicy między astronomicznym czasem londyńskim a środkowo-europejskim przyjętym w Polsce i krajach sąsiednich. Głaz ustawiony został przez Niemców w okresie międzywojennym. Nad obeliskiem umieszczona została miniatura siatki geograficznej, a na metalowej płycie przytwierdzonej do głazu umieszczono stosowny napis (2,1 km). Kolejny etap trasy to rondo w pobliżu TESCO. Tu przekraczamy ul. Szczecińską i jedziemy dalej asfaltową ścieżką rowerową biegnącą po lewej stronie drogi do Szczecina (2,2 km). Następnie docieramy do Przysiółka Lipnik – skrzyżowanie dróg. Stojąc tu, jesteśmy na granicy dwóch dużych jednostek geograficznych: tzw. wysoczyzny morenowej i niżej położonych poziomów zastoiskowych Basenu Szczecińskiego. W dali widoczna jest tafla wodna jeziora Miedwie, za nią wysoczyzna bielkowska a na horyzoncie zarysowuje się garb Pasma Bukowego porośnięty Knieją Bukową (4,1 km). Wieś Zieleniewo. Skrzyżowanie z drogą w kierunku Kunowa (6,3 km). Znajdujemy się u północnego krańca jeziora Miedwie, piątego co do wielkości w Polsce. Jest ono olbrzymim zbiornikiem wodnym, jego zasoby wynoszą ok. 7 mld m³ wody. Jezioro ma kształt wydłużonej rynny o długości 15,5 km, powierzchni 36,8 km², średnia głębokość wynosi 18,7 m, maksymalna 43,8 m (największa kryptodepresja w Polsce – 29,8 m p.p.m.). Linia brzegowa jest słabo rozwinięta, ciągnie się na długości prawie 39 km. Brzegi w większości są niskie, prawie bezleśne, a w pd. części bagniste. Przez jezioro przepływa rzeka Płonia łącząca je z jeziorem Dąbie. W średniowieczu poziom lustra wody był znacznie wyższy, gdyż w końcu XII w. cystersi z Kołbacza spiętrzyli jego wody o ok. 2,5 m, budując zastawy młyńskie na odpływie Płoni z Miedwia. Spowodowało to zalanie niżej położonych terenów i połączenie się obecnych jezior: Będgoszcz, Płoń i Miedwie w jedno. Obniżenie wód jeziornych do obecnego stanu nastąpiło dopiero w 2 poł. XVIII w., podczas prowadzonych tu prac melioracyjnych. Na uzyskanych wówczas obszarach założono nowe osady rolnicze. Miedwie jest terenem gospodarki rybackiej. W wodach jeziora żyje wiele gatunków ryb, m.in. sielawa, szczupak, okoń, leszcz, węgorz, a także słynna sieja miedwiańska. Na jeziorze żyją liczne gatunki ptactwa wodnego, wśród których na szczególną uwagę zasługuje wąsatka. Zieleniewo wraz z sąsiednim Morzyczynem tworzy największy ośrodek wypoczynkowy na obszarze całego śródlądzia szczecińskiego (ok.300 miejsc noclegowych). Są miejscem wypoczynku weekendowego dla mieszkańców Stargardu i Szczecina, a także znanym w kraju ośrodkiem żeglarskim. W Zieleniewie przed posterunkiem Policji skręcamy na północ w drogę żużlową (7,2 km). Przejazd i przystanek kolejowy Miedwiecko (8,7 km). Dojeżdzamy do pd. skraju Puszczy Goleniowskiej. Zajmuje ona znaczną część Niziny Szczecińskiej. W okolicznych lasach rośnie latem duża ilość grzybów przystosowanych do siedlisk podmokłych, jak maślaki, kozaki, opieńki. Borowiki można spotkać na terenach nieco wyżej położonych i względnie suchych. Przez Puszczę Goleniowską płynie rzeka Ina, która tworzy tu wyjątkowo malowniczy odcinek (9,7 km). Następnie docieramy do skrzyżowania dróg śródleśnych. W lewo droga prowadzi do Reptowa, prosto do Cisewa i dalej do Sowna, zaś w prawo do Grzędzic. My udajemy się w prawo, wg szlaku niebieskiego. Droga jest dość uciążliwa, ze względu na piaszczyste tereny przez które prowadzi (10.5 km). Szlak niebieski odbija w prawo, my jedziemy prosto, w kierunku wschodnim (12 km). Opuszczamy linię lasu i dojeżdżamy do skrzyżowania z drogą brukową. Skręcamy w prawo - na pd.-wschód (12,6 km). Dojeżdżamy do dawnego PGR Grzędzice (13,4 km). Tu przejeżdżamy przez centrum wsi Grzędzice. Jest to typowo okolnicowa wieś leżąca wokół jeziora-oczka polodowcowego. Nad jeziorem znajduje się zabytkowy kościółek zbudowany z granitu i cegły. Wewnątrz zachowana późnogotycka polichromia ludowa z XV w., zaliczana do jednych z najstarszych i najcenniejszych malowideł ściennych na Pomorzu Zachodnim (odkryta w 1912, odrestaurowana w 1954). Przedstawia ona 33 sceny biblijne. Przy wejściu do kościoła stoi granitowa chrzcielnica z XIII w. Sama wieś jest bardzo schludna i czysta. W ostatnich latach powstało tu wiele nowych domów, osiedla się tu wielu mieszkańców Stargardu i Szczecina (15 km). Zjeżdżamy z drogi asfaltowej biegnącej w kierunku Żarowa na drogę polną w kierunku Stargardu (szlak niebieski). Droga biegnie lekko pod górę, po wale drumlinowym. Po ok. 1200 m znajdujemy się na szczycie najwyższego w okolicy wzniesienia (15,5 km). Opłotki Stargardu – tzw. Osiedle Kossaka. Jedziemy cały czas prosto ulicą Podmiejską. Po prawej mijamy Zakłady Zbożowe „Paszutil” (18,3 km). Rozwidlenie dróg w kierunku Goleniowa i centrum miasta. Jedziemy dalej ulicą Piłsudskiego, w kierunku centrum (20 km). Kończymy wycieczkę na parkingu przy Osiedlu Kopernika (21 km).

 

Ścieżki rowerowe
Kliknik na obrazek aby zobaczyć powiększenie

  Przedstawione trasy zostały zjeżdżone i opisane przez pana Mirosława Mazańskiego dla potrzeb Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie Szczecińskim.

 

 

Trasa rowerowa 2

Ścieżki rowerowe - trasa 2

PRZEZ POŁUDNIOWĄ CZĘŚĆ IŃSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO (81 km)

trasa2.jpg

Trasa prowadzi drogami asfaltowymi przez odkryty obszar wśród pól uprawnych oraz na długim odcinku przez las, z licznymi zakrętami. Trasa rozpoczyna się w Stargardzie Szczecińskim (0,0 km). Drogą Nr 10 jedziemy w kierunku Piły i Bydgoszczy. W Świętym – małej wiosce, możemy obejrzeć kościół pojoanicki kamienno-ceglany z 2 połowy XV w. z czworoboczną wieżą z przełomu XIX/XX w. (5 km). Następnie zjeżdżamy w prawo na lokalną twardą drogę. Zatrzymujemy się w Tychowie, gdzie znajduje się późnogotycki kamienno-ceglany kościół z XV wieku, przebudowany w wieku XIX, z neogotycką wieżą (8 km). Natomiast na skraju wsi stoi korpus wiatraka holenderskiego z XIX w. Wyjeżdżamy do drogi Nr 10 i jedziemy nią w prawo do miejscowości Krąpiel (12,2 km). Tu warto obejrzeć kościół z XIII w. z ciosów granitowych, pomnikowy głaz narzutowy oraz park podworski ze starodrzewem. Skręcamy w lewo na lokalną drogą asfaltową i dojeżdżamy do miejscowości Trzebiatów (14,7 km), a dalej do Pęzina (17,1 km) z pięknym zamkiem, który koniecznie trzeba obejrzeć. Wyjeżdżamy drogą lokalną w kierunku południowo–wschodnim do Brudzewic (22,5km) i dalej drogą lokalną do wioski Słodków (24,9 km). Od Słodkowa drogą lokalną dojedziemy do Suchania (30 km), Tarnowa (34,9 km) i Szadzka (39,8 km). Z Dobrzan (43,2 km) lokalną drogą na północ dojedziemy do niewielkiej wioski na zachodnim skraju kompleksu leśnego Pojezierza Ińskiego: Kozy (46,7 km), a stamtąd lokalną, asfaltową przez las – do Okola (51,1 km) – śródleśnej osady nad jeziorem Okunie. Za wsią, kręta, prowadząca przez las (56 zakrętów) droga. Wieś Ciemnik nad rzeką Iną, a nieopodal malownicze jezioro Stubnica, znajduje się na 57,80 km naszej trasy. Drogą nr 151, jadąc na północ dojeżdżamy do Ińska (63 km), następnie Kamienny Most (76,1 km) i na 81 km - w Chociwlu- kończymy naszą rowerową wycieczkę.

Ścieżki rowerowe
Kliknik na obrazek aby zobaczyć powiększenie

  Przedstawiona trasa została zjeżdżona i opisane przez pana Mirosława Mazańskiego dla potrzeb Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie Szczecińskim.

 

 

 

Trasa rowerowa 3

Ścieżki rowerowe - trasa 3

STARGARD – LUBOWO – ROGOWO – ŻAROWO – GRZĘDZICE – STARGARD (19,5 km )
trasa3.jpg
Początek trasy ma miejsce na Placu Wolności. Udajemy się ulicą Wojska Polskiego w kierunku północnym (0 km). Tu znajduje się Międzynarodowy Cmentarz Wojenny przy ul. Reymonta. Są tu złożone szczątki żołnierzy poległych w obu wojnach światowych. Cmentarz został założony w 1914 r., w celu grzebania tam zmarłych jeńców armii rosyjskiej w czasie I Wojny Światowej. Z biegiem czasu zaczęto chować tam żołnierzy innych narodowości: Serbów, Rumunów i Portugalczyków. Razem liczba pochowanych jeńców z okresu 1914-18 wynosi 95. Z okresu II Wojny Światowej znaleźli tam miejsce ostatniego spoczynku jeńcy różnych narodowości przebywający w Stalagu IID Stargard oraz Oflagu II C Woldenberg (Dobiegniew). Według niepełnej ewidencji, do końca wojny pochowano tam 369 jeńców, w tym: 56 polskich; 68 francuskich; 13 marokańskich; 7 angielskich; 22 włoskich; 15 belgijskich; 55 jugosłowiańskich; 132 radzieckich; 1 holenderskiego. Około 1950r. część zwłok jeńców została ekshumowana przez rodziny do Anglii, Francji i Włoch. Po wojnie chowano tam żołnierzy radzieckich, których groby były rozproszone na terenie powiatów stargardzkiego, choszczeńskiego i pyrzyckiego. Obecnie spoczywa tu ok. 5000 żołnierzy (1,75 km). Skrzyżowanie dróg. W prawo prowadzi droga z płyt betonowych do Klępina. My jedziemy prosto (2,4 km). Koniec drogi asfaltowej. Docieramy do linii lasu, dalej jedziemy drogą gruntową. Po przejechaniu ok. 630 m wyjeżdżamy z lasu. Dalej droga prowadzi przez łąki i pola; po prawej ręce widać wstęgę rzeki Iny. Była ona od najdawniejszych czasów związana z dziejami Stargardu. Wypływa z torfowiska położonego koło Ińska, na wysokości ok. 105 m n. p. m., uchodzi do prawego ramienia ujściowego Odry - Domiąży. Jej długość wynosi 129 km, zaś powierzchnia dorzecza 2189,4 km² (3,4 km). Skrzyżowanie drogi gruntowej z asfaltową. Skręcamy w prawo, w kierunku Lubowa (5,2 km). Przejeżdżamy przez most na rzece Inie i jesteśmy już w Lubowie. Ta wieś od XV wieku stanowiła własność Stargardu. We wsi kościół pod wezwaniem Świętej Rodziny wybudowany z kamienia i cegły w 1912 roku na miejscu poprzedniego z XV wieku. Najcenniejszym elementem wyposażenia kościoła był gotycki tryptyk z XV w. (obecnie w zbiorach Muzeum w Stargardzie), wykonany z drewna lipowego. Ołtarz został zastąpiony w 1715r. przez ołtarz wykonany w stylu barokowym przez Bartłomieja Frantza. Do kościoła przylega dzwonnica o konstrukcji drewnianej, powstała w XVIII wieku. Po zwiedzeniu kościółka opuszczamy wieś i udajemy się w dalszą drogę. Na końcu wsi przecinamy nasyp po dawnym torowisku wąskotorowym (5,5 km). Wieś Rogowo. Za przystankiem PKS-u skręcamy w lewo i po przejechaniu ok.200 metrów, dojeżdżamy do drewnianego mostku na Inie. Dalej polną ścieżką jedziemy przez dolinę rzeczną (8 km). Dojeżdżamy do polnej drogi. Skręcamy w lewo, przed nami jest tzw. Lasek Królewski. Jazda jest dość uciążliwa, ze względu na piaszczyste podłoże. Po przejechaniu ok. 800 m, docieramy do asfaltowej drogi Stargard - Goleniów (8,8 km). Kolejny przystanek to wieś Żarowo. Położona jest na stromym zboczu doliny Iny, po lewej jej stronie. Jest to owalnica, przez środek której biegnie droga. W środku wsi stoi granitowy neoromański kościół otoczony kamiennym murem z XV w., w murze bramka ostrołukowa (9,6 km). Skrzyżowanie dróg. W lewo do Lubowa, sto metrów dalej w prawo do Grzędzic. Skręcamy w prawo, droga ostro pnie się pod górę. Po ok. 250 metrach jesteśmy na szczycie wału drumlinowego, skąd w lewo rozciąga się piękny widok na Stargard (10,8 km). Wieś Grzędzie. Jest to typowo okolnicowa wieś leżąca wokół jeziora-oczka polodowcowego. Nad jeziorem znajduje się zabytkowy kościółek zbudowany z granitu i cegły. Wewnątrz zachowana późnogotycka polichromia ludowa z XV w., zaliczana do jednych z najstarszych i najcenniejszych malowideł ściennych na Pomorzu Zachodnim (odkryta w 1912r., odrestaurowana w 1954r.). Przedstawia ona 33 sceny biblijne. Przy wejściu do kościoła stoi granitowa chrzcielnica z XIII w. Sama wieś jest bardzo schludna i czysta. W ostatnich latach powstało tu wiele nowych domów, osiedla się tu wielu mieszkańców Stargardu i Szczecina (13 km). Okrążamy jezioro i skręcamy za kościołem w lewo. Odpoczywamy przy sklepie spożywczym, po prawej stronie drogi (13,2 km). Przejazd kolejowy w Grzędzicach (14,2 km). Skrzyżowanie z drogą krajową nr 10. Skręcamy w lewo, w kierunku Stargardu (15,6 km). Mijamy 15 południk (17,4 km). Koniec trasy przy dworcu PKS (19,5 km).


Ścieżki rowerowe
Kliknik na obrazek aby zobaczyć powiększenie

  Przedstawiona trasa została zjeżdżona i opisane przez pana Mirosława Mazańskiego dla potrzeb Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie Szczecińskim.


Trasa rowerowa 4

Ścieżki rowerowe - trasa 4

STARGARD – STRACHOCIN – DOLINA KĄPIELI – PĘCINO – ULIKOWO – STARGARD (30 km)
trasa4.jpg

Początek trasy znajduje się na parkingu przy Szkole Podstawowej nr 5. Przez Bramę Wałową wyjeżdżamy poza obręb Starego Miasta. Po 100 metrach skręcamy w prawo w aleję spacerową i jedziemy wzdłuż Iny. Przecinamy ul. Kazimierza Wielkiego i przez park jedziemy do ul. Jagiellońskiej (0,0 km). Skrzyżowanie ul. Jagiellońskiej i Wiejskiej. Skręcamy w lewo i jedziemy dalej ulicą Nowowiejską (1,25 km). Przejazd kolejowy przy ul. Nowowiejskiej (2 km). Dojeżdżamy do mostu na rzece Krąpieli. W tym miejscu drogi rozchodzą się. W lewo do Strachocina, zaś przez most – w kierunku pól nad rzeką Iną i dalej do Witkowa. Udajemy się w lewo. Droga prowadzi cały czas wzdłuż Krąpieli, która wije się w swym biegu (2,8 km). Wieś Starachocin. Skrzyżowanie z drogą krajową nr 10. Przecinamy ją i kierujemy się w kierunku kościółka (4,8 km). Po prawej stronie zabytkowy kościół z XIII w. Za kościołem skręcamy w prawo (5 km). Koniec wsi Strachocin. Po prawej stronie ogródek, gdzie można odpocząć, zjeść posiłek czy wypić napój. Ogródek został wykonany przez dzieci i młodzież miejscowej szkoły podstawowej (5,5 km). Droga z płyt betonowych prowadzi w prawo w dół w kierunku rzeki Krąpiel. My jedziemy prosto, lekko pod górę i po przejechaniu 150 m, jesteśmy na szczycie wzniesienia. Stąd rozciąga się piękna panorama Stargardu (6,3 km). Most i stopień wodny na rzece Krąpieli. Dolina rzeki jest głęboka, o stromych zboczach osiągających do 30 metrów; na zakolach zbocza są strome a nawet urwiste. Kręty bieg rzeki znaczy cały szereg pętli i zakoli. Spadek Krąpieli jest duży, na dnie doliny i koryta rzecznego znajduje się dużo głazów i kamieni. Koryto jest wąskie o zmiennym nurcie. Ze zboczy doliny wycieka cały szereg źródeł zasilanych przez wody z rozciętych warstw wodonośnych. W dolinie Krąpieli rośnie bujna roślinność, w drzewostanie przeważają gatunki liściaste, od olchy, osiki, brzozy do wiązu dębu i grochodrzew u. Odcinek Krąpieli od Strachocina do Pęzina zaliczany jest do najciekawszych rezerwatów krajobrazowych. Niestety piękne krajobrazy są zmącone widokiem dzikich wysypisk śmieci w dolinie rzeki. Po odpoczynku jedziemy dalej. Cofamy się i po przejechaniu 200 m, skręcamy w prawo w kierunku Ulikowa. Podjazd jest dość męczący, lecz po 300 metrach nasz wysiłek jest wynagrodzony wspaniałym widokiem okolic (8,5 km). Dojeżdżamy do skrzyżowania dróg we wsi Ulikowo. Skręcamy w prawo. Wieś ma kształt owalnicy, w środku której stoi zabytkowy kościół granitowy z XV w. W dolinie Krąpieli około 1,5 km od wioski znajduje się grodzisko o rozmiarach 200x50 m. Wysokość wałów grodziska dochodzi do 10m (10,9 km). Koniec wsi Ulikowo. Jedziemy w kierunku Pęzina (11,8 km). Przejazd kolejowy na nieczynnej linii kolejowej Stargard - Wałcz (13,9 km). Pęzino. Skrzyżowanie na którym skręcamy w prawo (15,1 km). Centrum wsi. Stoimy w rozlewisku rzek Krąpieli i Pęzinki, obok zamku wzniesionego przez Templariuszy po tym jak książę Barnim I ofiarował im wieś w XIII wieku. Następnie miejscowość przeszła w ręce zakonu Joannitów, potem rodu von Borck i w końcu Puttkamerów. Zamek jest poźnogotycki, ceglany o założeniu regularnym. Najstarszą jego częścią jest wieża z XIII w. Ok. 1600 r. zbudowano pałac renesansowy, przebudowany częściowo w 1853 r. w stylu neogotyckim. Obecnie zamek jest własnością prywatną. Z innych zabytków na uwagę zwraca kościół późnogotycki z XVI w. oraz młyn zamkowy o tradycjach średniowiecznych. Po odpoczynku ruszamy w dalszą drogę w kierunku wsi Krąpiel (15,3 km). Skrzyżowanie na którym skręcamy w prawo (15,5 km). Przejazd kolejowy i 200 metrów dalej opuszczamy wieś Pęzino (15,7 km). Wieś Trzebiatów (17,5 km). Wieś Krąpiel – skrzyżowanie dróg. We wsi ruiny kościoła zbudowanego z ciosów granitowych w XIII w. Szczyt kościoła ozdobiony jest blendami. Przed kościołem jeden z największych w okolicy głazów narzutowych. Udajemy się w kierunku Stargardu drogą nr 10 (20 km). Skrzyżowanie. W prawo 2 km do Sułkowic, w lewo 1 km do Tychowa. W pobliżu skrzyżowania po obu stronach drogi widoczne są skupiska wysokich (do 15 m.) pagórków. Są to pagórki polodowcowe określane nazwą moren martwego lodu, ponieważ tworzyły się w okresie zamierania mas lodowych (23,4 km). Most na Krąpieli – granica Świętego i Strachocina (26,3 km). Wjeżdżamy w granice Stargardu ul. Bydgoską (27,2 km). Most na Inie (29,7 km). Koniec trasy przy siedzibie Towarzystwa Przyjaciół Stargardu z boku Ratusza (30 km).
Ścieżki rowerowe
Kliknik na obrazek aby zobaczyć powiększenie

  Przedstawiona trasa została zjeżdżona i opisane przez pana Mirosława Mazańskiego dla potrzeb Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie Szczecińskim.


Trasa rowerowa 5

Ścieżki rowerowe - trasa 5

STARGARD – KUNOWO – OSIEDLE GIŻYNEK – STARGARD (12,4 KM)

Rozpoczynamy wycieczkę na Placu Słonecznym, kierujemy się w Aleję Żołnierza (0,0 km). Po prawej stronie widać zabudowania Zakładu Karnego. W tym miejscu w październiku 1939 r. został usytuowany Stalag IID, jeden z wielu obozów jenieckich istniejących na Pomorzu. Początkowo jeńcy umieszczeni byli w namiotach, wykorzystywano ich do prac rolnych. W I 1940 r. zarządzono budowę ok. 30 baraków jenieckich. W ciągu następnych lat zmieniała się liczba jeńców i ich skład narodowościowy. I tak np. 1.04.1943r. liczba więzionych żołnierzy wynosiła 36.475. W latach następnych jeńcy pracowali w dalszym ciągu w rolnictwie jak również przy budowie autostrady łączącej Berlin z Królewcem, czy w stoczni szczecińskiej. Na skutek panujących w stalagu wyniszczających warunków i zimna, wielu jeńców zmarło z wycieńczenia i głodu. Część z nich została pochowana na cmentarzu przy ul. Reymonta. W lutym 1945 przed nadejściem frontu obóz ewakuowano na wyspę Rugię (1 km). Koniec drogi asfaltowej - wjeżdżamy na teren poligonu. 100 m dalej, przed ogrodzonym terenem wojskowym skręcamy w lewo w skos. Po minięciu linii lasu, kierujemy się na widniejącą w oddali wieżę kościoła w Kunowie (1,4 km). Po prawej stronie widać zabudowania Lipnika. Ścieżka wije się wśród łąk (2,6 km). Koniec polnej ścieżki. Od tej pory jedziemy drogą gruntową (4 km). Dojeżdżamy do wsi Kunowo. Jest to wieś w kształcie owalnicy. Badania wykazały, że osada mieszkalna istniała już w epoce neolitu. Kościół pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski został zbudowany w XVI w., przebudowany w XVIII w. Posiada wysoką kamienno-ceglaną wieżę krytą gontem. Strop kościoła wykonano z drewna. Zdobią go gzymsy i herby szlacheckie rodzin von Meichen i von Wenden. Wnętrze jest bogato wyposażone; min. barokowa ambona z drewna, płyty nagrobne znacznych osób, barokowy ołtarz, malowidła czy kute elementy. Po zwiedzeniu kościoła i krótkim odpoczynku, wracamy na tę samą drogę, którą wjeżdżaliśmy do wsi (5,3 km). Rozwidlenie dróg; kierujemy się w prawo. Jedziemy wśród pól początkowo drogą brukową, która po ok. 500 m. przechodzi w żwirowo-piaszczystą (5,8 km). Osiągamy jeden z najwyższych punktów w okolicy (30,4 m n. p. m.) Rozciąga się stąd piękna panorama Stargardu. Punktem orientacyjnym jest samotne drzewo. Przy nim skręcamy na pn.-zachód. Dalej droga prowadzi polną ścieżką. Jeszcze w latach 60-tych XX w., była to droga brukowa, o czym świadczą jego pozostałości pod kołami (8,7 km). Po prawej stronie widać teren nowego cmentarza miejskiego. Jedziemy dalej asfaltem (10,4 km). Osiedle Giżynek. W prawo droga prowadzi do Kluczewa (11 km). Skrzyżowanie dróg – skręcamy w lewo w ulicę Kościuszki (11,5 km). Zamykamy pętlę podróży na Placu Słonecznym (12,4 km).
Ścieżki rowerowe
Kliknik na obrazek aby zobaczyć powiększenie

  Przedstawiona trasa została zjeżdżona i opisane przez pana Mirosława Mazańskiego dla potrzeb Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie Szczecińskim.


Trasa rowerowa 6

Ścieżki rowerowe - trasa 6

STARGARD – KLĘPINO – GRABOWO – KICZAROWO – STARGARD (19 km)
trasa6.jpg

Rozpoczynamy jazdę z parkingu przy Międzynarodowym Cmentarzu Wojennym przy ul. Reymonta (0,0 km). Skrzyżowanie ul. Reymonta z drogą z płyt betonowych. Skręcamy w prawo (0,64 km). Most na rzece Inie. Była ona od najdawniejszych czasów związana z dziejami Stargardu. Wypływa z torfowiska położonego koło Ińska, na wysokości ok. 105 m n.p.m., uchodzi do prawego ramienia ujściowego Odry - Domiąży. Jej długość wynosi 129 km, zaś powierzchnia dorzecza 2189,4 km². W swym biegu przepływa przez kilka jezior. W pobliżu wsi Bytowo w wyniku bifurkacji jej nurt rozdziela się na rzekę Pęzinkę (zwana skradzioną Iną), która zabiera ok. 50% wody. Do Iny uchodzą cztery dopływy: Stobnica przepływająca przez Choszczno; licząca 63 km długości Krąpiel, Pęzinka – 27 km, i Mała Ina – 54 km. Od miejscowości Recz wykorzystywana jest jako szlak kajakowy. Szczególnie malowniczy jest odcinek rzeki przez Puszczę Goleniowską. Najważniejsze miejscowości położone nad Iną to Krzemień, Recz, Stargard, Goleniów (1,3 km). Skrzyżowanie z drogą asfaltową, skręcamy w lewo. Jesteśmy we wsi Klępino. Przed 1229 rokiem stała się ona własnością stargardzkich Joannitów (1,6 km). Rozwidlenie dróg – skręcamy w prawo. Przy rozwidleniu na prawo - kościół. Został on wzniesiony na przełomie XV i XVI w. z kamienia polnego i cegły na planie prostokąta, zamkniętego od wschodu półkolistą ścianą. W wyniku działań wojennych w 1945r. został poważnie zniszczony. W 1989r. z inicjatywy mieszkańców wsi rozpoczęto jego odbudowę, korzystając z zachowanej ikonografii (2,1 km). Zjeżdżamy z asfaltu w prawo w drogę polną - w kierunku Grabowa (2,3 km). Osiągamy najwyższe wzniesienie w okolicy – 49 m. n.p.m. (2,7 km). Skrzyżowanie dróg polnych (4,55 km). Grabowo - skrzyżowanie z drogą nr 144. Skręcamy w lewo. We wsi na uwagę zasługuje zabytkowy kościół z drewnianą wieżą. Obok rośnie cis a w parku stary dąb o obwodzie 5m. Udajemy się dalej na północ poprzez szereg dużych zagłębień terenowych (5,8 km). Znajdujemy się na południowym krańcu jeziora Grabowskiego, zwanego również Łabędź. Ma ono charakterystyczny kształt, przypominający kijankę. Powierzchnia jego wynosi 60 ha, długość 1,7 km, szerokość 350 m. Brzeg jeziora w dużej części zajmują trzciny. Występują na nim pływające wyspy które są swoistymi oazami dzikiej roślinności oraz ptactwa. Między szosą a jeziorem wznosi się wysoki wał ozowy porośnięty lasem sosnowym. Jezioro otaczają pola i lasy. Jest to wspaniałe miejsce do wypoczynku i relaksu (7,6 km). Skrzyżowanie z drogą lokalną. Skręcamy w prawo do wsi Kicko o charakterystycznej zabudowie, z domami zwróconymi szczytem do ulicy. W środku wioski zabytkowy kościół z XV w. z cennym wyposażeniem wnętrza. Przed kościołem dzwonnica, romańska kropielnica z wapienia i stare lipy (8,4 km). Zjeżdżamy z drogi asfaltowej na gruntową i kierujemy się na południe (9,5 km). Dojeżdżamy do wsi Kiczarowo. Wjeżdżamy ponownie na drogę asfaltową (11,6 km). Skrzyżowanie we wsi. Skręcamy w lewo asfaltem (12,1 km). Zjeżdżamy z asfaltu w prawo w drogę brukową (12,4 km). Przesmyk między jeziorkami Kiczarowskimi (13 km). Rozwidlenie dróg polnych. Kierujemy się w lewo, w kierunku Kolonii Kiczarowo. Dla bardziej wytrwałych proponujemy skierować się na rozwidleniu w prawo, gdzie droga jest bardzo uciążliwa, ze względu na piaszczyste podłoże (13,1 km). Dojeżdżamy do drogi nr 149. Skręcamy w prawo (14,1 km). Rezerwat geologiczny „Ozy Kiczarowskie”. Wały ozowe zbudowane z piasków i żwirów usypały wody w szczelinach lodowcowych; materiał ten z kolei został wymieszany na skutek nacisku krawędzi lodowych, co widoczne jest po odsłonięciu przy drodze. Warstwy piasku i żwirów postawione są pionowo, zamiast leżeć poziomo zgodnie z działalnością wody. Wały ozowe porośnięte są żarnowcem, rokitnikiem i roślinami nie wymagającymi żyznej gleby i większej wilgotności (14,5 km). Wjeżdżamy w granice Stargardu (16,6 km). Stargard – skrzyżowanie dróg nr 144 i 149. Po prawej stronie widać duży, kamienny krzyż o wysokości 2,76 m, wykuty z jednej bryły wapienia. Na krzyżu od strony wschodniej wyryte są litery INRI, rysunek ukrzyżowanego Chrystusa oraz napis w języku dolnoniemieckim: „Boże przebacz Hansowi Billeke, rok 1542”. Po drugiej stronie: ”W 1542 roku Hans Billeke zamordował w końcu żelazną siekierą mordercę swojego siostrzeńca”. Średniowieczne prawo zobowiązywało zabójcę do własnoręcznego wykonania w ramach pokuty, kamiennego krzyża. Do dzisiaj na Pomorzu Zachodnim przetrwało niewiele takich zabytków, a ten stargardzki jest najlepiej zachowanym. Obecnie krzyż jest w renowacji (17,9 km). Wjeżdżamy w obręb Starego Miasta przez Bramę Wałową (18,9 km). Koniec wycieczki na parkingu przy Szkole Podstawowej nr 5 (19 km).
Ścieżki rowerowe
Kliknik na obrazek aby zobaczyć powiększenie

  Przedstawiona trasa została zjeżdżona i opisane przez pana Mirosława Mazańskiego dla potrzeb Centrum Informacji Turystycznej w Stargardzie Szczecińskim.


Patronat Starosty Stargardzkiego

herb

POWIAT GALERIA2

FILM O POWIECIE

DZIEDZICTWO BANER

wpt2

spacer2

Ciekawe linki

 

  

LogoStargardinum rrz

logo-pl



Pogoda

Fog

9°C

Stargard Szczeciński

Fog

Wilgotność: 93%

Wiatr: 12.87 km/h

  • 31 / 10 / 2014

    Przewaga chmur 11°C 7°C

  • 1 / 11 / 2014

    Częściowe zachmurzenie 14°C 8°C



Pogoda nad Miedwiem
Copyright © 2012-2014 Starostwo Powiatowe w Stargardzie Szczecińskim | Opieka:informatyk@powiatstargardzki.pl | Projekt i wykonanie:Andrzej Ościak | Wszelkie prawa zastrzeżone